Solaris Urbino 12
| Solaris Urbino 12 Solaris Urbino 12 CNG Solaris Urbino 12 Hybrid |
|
 |
|
| Producent | Solaris Bus & Coach |
| Premiera | 1999 r. |
| Okres produkcji | 1999 - nadal produkowany |
| Miejsce produkcji |  Polska, Bolechowo-Osiedle |
| Poprzednik | Neoplan N4016 Neoplan K4016TD |
| Typy nadwozia | Niskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI |
| Układ drzwi | 2-2-0 2-2-2 |
| Liczba drzwi | 2 3 |
| Wys. podłogi w I drzwiach |
320 mm (U12H) 360 mm |
| Wys. podłogi w II drzwiach |
320 mm (U12H) 340 mm 360 mm |
| Wys. podłogi w III drzwiach |
340 mm (U12H) 360 mm |
| Po zastosowaniu przyklęku | -70 mm -80 mm |
| Szerokość drzwi | 1350 mm |
| Silniki | 1) MAN D0826LOH17 2) Cummins ISB6.7EV 225B 3) DAF PR183 4) Cummins ISB6.7E5 250B 5) Cummins ISBe4 250B 6) Cummins ISB6.7E5 285B 7) DAF PR228 8) DAF PR265 9) Iveco F2BE0642A (CNG) 10) MAN E2876LUH02 (CNG) |
| Moc silników | 1) 162 kW (220 KM) 2) 165 kW (225 KM) 3) 183 kW (249 KM) 4) 180,5 kW (245 KM) 5) 184 kW (250 KM) 6) 209 kW (284 KM) 7) 228 kW (310 KM) 8) 265 kW (360 KM) 9) 200 kW (272 KM) 10) 228 kW (310 KM) |
| Skrzynia biegów | Voith Diwa 5 ZF 6HP ECOMAT 4 |
| Liczba przełożeń | 4 5 |
| Długość | 12000 mm |
| Szerokość | 2550 mm |
| Wysokość | 2850 mm 3035 mm (z klimatyzacją) 3 066 mm (U12H z klimatyzacją) 3430 mm (CNG) |
| Masa własna | 10400 kg 13200 kg |
| Masa całkowita | 18000 kg |
| Rozstaw osi | 5900 mm |
| Liczba miejsc ogółem | 104 105 |
| Liczba miejsc siedzących | 28-43 23–37 (U12H) |
| Pokrewne | Solaris Urbino 10 Solaris Urbino 15 Solaris Urbino 18 Solaris Urbino 18 Hybrid |
| Podobne | Solaris Trollino 12 Solaris Urbino 12 LE |
| Informacje dodatkowe | |
| ABS | Tak |
| ASR | Tak |
| EBS | Tak |
| ESP | Nie |
| Klimatyzacja | Opcja |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Solaris Urbino 12 – niskopodłogowy autobus z serii Solaris Urbino przeznaczony dla komunikacji miejskiej, produkowany od 1999 roku przez polską firmę Solaris Bus & Coach S.A. z Bolechowa koło Poznania. Obecnie powstają modele trzeciej generacji. Od 2010 roku będzie produkowana wersja z napędem hybrydowym.
Spis treści |
edytuj Historia modelu
Solaris Urbino 12 był pierwszym autobusem nowej marki Solaris. Jest to najpopularniejsza seria modeli w historii tej marki. Urbino 12 zadebiutował w połowie 1999 roku podczas Międzynarodowych Targów Poznańskich. Od przełomu lat 2001-2002 produkowano jego drugą generację. Od 2005 roku produkowana jest trzecia wersja tego autobusu. W trakcie targów Transexpo 2008 w Kielcach pokazano prototyp modelu Urbino 12 New Edition generacji 3,5. To znaczy, że w nadwoziu generacji trzeciej zastosowano wnętrze projektowane dla czwartej generacji autobusów rodziny Solaris Urbino. Odnowione wnętrze jest bardziej doświetlone za pomocą lamp umieszczonych za osłoną z zielonego tworzywa sztucznego. Osłona ciągnie się przez całą długość dachu autobusu w jego środkowej części. Innym nowatorskim rozwiązaniem jest zamaskowanie komory silnika przy pomocy dwóch fototapet przedstawiających „pierwszych pasażerów” autobusu.
Solaris Urbino 12 jest wytwarzany w wersjach z silnikami wysokoprężnymi (standardowo spełniającymi normę Euro 4, lub w opcji normy Euro 5, EEV) lub z napędem elektrycznym, jako Solaris Trollino 12. Od 2005 roku dostępna jest odmiana z napędem gazowym CNG. Najczęściej jest sprzedawany z silnikami diesla firmy DAF Trucks. Rzadziej stosowane są silniki firmy MAN. Były one stosowane dość często do 2004 roku, ponownie są używane od 2006 roku, ale ze względu na politykę tej firmy jedynie w wersjach dostosowanych do zasilania gazem CNG. Alternatywnie zaczęto stosować silniki diesla firmy Cummins typu ISBe4 250B dostosowane do normy Euro 4 lub ISBe5 250B (Euro 5).
Produkowane są również niskowejściowe odmiany podmiejskie Solaris Urbino 12 LE z zasilaniem silnikiem Diesla, gazem CNG lub biogazem. Graficznym symbolem modelu Urbino 12 jest zielony jamnik.
edytuj Solaris Urbino 12 Hybrid
W drugiej połowie 2009 roku na bazie trzeciej generacji Urbino 12 powstał prototyp modelu Solaris Urbino 12 Hybrid[1][2]. Zadebiutował on podczas targów Busworld w Kortrijk w październiku 2009 roku[3]. Produkcja seryjna ruszy w 2010 roku.
W Urbino 12 Hybrid zastosowano równoległy układ hybrydowy Eaton HDU amerykańskiej firmy Eaton. Odmienny od układu szeregowego zastosowanego w modelach Solaris Urbino 18 Hybrid. Składa się on m.in. z zautomatyzowanej 6-cio biegowej skrzyni biegów Eaton i jednego silnika elektrycznego o mocy maksymalnej 44 kW (60 KM). W normalnym ruchu jest to moc około 28 kW (38 KM). Współpracuje on z silnikiem wysokoprężnym Cummins ISB6.7EV 225B, spełniającym wymogi normy EEV, o mocy maksymalnej 165 kW (225 KM) i pojemności skokowej 6,7 dm³. Skrzynia biegów Eaton przekazuje napęd na tylną oś. Wszystkie baterie litowo-jonowe (Li-Ion) koreańskiej firmy Kokam zostały umieszczone pod podestami we wnętrzu pojazdu. Dzięki temu wygląd autobusu, nie będzie różnił się od zasilanego tradycyjnym silnikiem wysokoprężnym. Koszt tego systemu wynosi około 70 tys. euro.
Układ hybrydowy działa jak system Start-Stop znany z samochodów osobowych. Umożliwia bardzo ciche ruszanie oraz dojeżdżanie do przystanków z wyłączonym silnikiem wysokoprężnym. Po osiągnięciu pewnej prędkości włącza się dodatkowo silnik diesla. Wówczas skrzynia biegów działa, jako przekładnia sumująca.
W podwoziu stosowane są osie: przednia ZF RL 75 EC i tylna ZF AV 132.
Graficznym symbolem autobusów Solaris Urbino 12 Hybrid jest zielony jamnik z dwoma zachodzącymi na siebie sercami symbolizującymi podwójny układ napędowy.
edytuj Solaris Urbino 12 i Urbino 12 CNG na świecie
edytuj Galeria
 Solaris Urbino 12 |
 Solaris Urbino 12 |
 Solaris Urbino 12 |
 Solaris Urbino 12 pierwszej lub drugiej generacji z 2002 roku w Ostrawie |
 Solaris Urbino 12 drugiej generacji z 2002 roku w Bielsku-Białej |
 Solaris Urbino 12 drugiej generacji z 2002 roku w Poznaniu |
 Solaris Urbino 12 drugiej generacji z 2003 roku w Ołomuńcu |
 Solaris Urbino 12 drugiej generacji z 2003 roku w Tychach |
 Solaris Urbino 12 drugiej generacji z 2004 roku należący do MPK Kraków |
 Solaris Urbino 12 trzeciej generacji z 2005 roku w Dreznie |
 Solaris Urbino 12 trzeciej generacji z 2006 roku w Ołomuńcu |
 Solaris Urbino 12 CNG trzeciej generacji z 2006 roku w Zamościu |
 Solaris Urbino 12 trzeciej generacji z 2007 roku w Mayrhofen w Austrii |
 Solaris Urbino 12 trzeciej generacji z 2007 roku dla Warszawy |
 Solarisy Urbino 12 trzeciej generacji z 2008 roku dla Gdańska |
Przypisy
- ↑ Busworld Europe 2009 i premiera Solarisa Urbino 12 Hybrid. Solaris Bus & Coach, 30 października 2009. [dostęp 6 listopada 2009].
- ↑ Aleksander Kierecki: Jesienią Solaris pokaże Urbino 12 Hybrid i Interurbino. InfoBus, 4 sierpnia 2009. [dostęp 6 listopada 2009].
- ↑ Aleksander Kierecki: Polskie firmy na Busworld 2009. InfoBus, 10 listopada 2009. [dostęp 11 listopada 2009].
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- Opis modeli Urbino 12 i Urbino 12 CNG w serwisie firmy Solaris
- Zdjęcia i opisy modeli Solaris w serwisie Solaris Club
|
||||||||||||||||||||
Inne wersje językowe: ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |